الهم عجــــــــــــل لـولیـک الفـــــــــــــــرج

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظر سنجی

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo
دعای فرج

دریافت کد لوگو

شهادت طلب | بیمه مرکزی
پزشکی | کرمان
پاپو | کبوتران زمینی
کد دعای فرج آقا امام زمان ( عج )

رهبرم سید علی

کد ذکر ایام هفته

قالب بلاگفا

اللهم عجل لولیک الفرج

سایت خدماتی بیست تولز


روزشمار فاطمیه

برای سلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زما(عج) صلوات

سایت خدماتی بیست تولز

پخش زنده حرم آیه قرآن



در این وبلاگ
در كل اینترنت
PageRank


سستی و کوتاهی در امر به معروف و نهی از منکر

و آن ناشی می شود، یا از ضعف نفس یا کوچکی آن، یا از طمع مالی از طرفِ کسی که در حقش کوتاهی روا می دارد، پس از رذائل قوّه ی غضبیه می باشد، از جانب تفریط، یا رذتئل قوّه ی شهویّه از جانب افراط . و آن از هلاک کننده هایی است که فساد و ضررش عام بوده و اثر و شرّش به حجمِ وسیعی از مردمان سرایت می کند، چگونه چنین نباشد، در حالی که اگر بساط امر به معروف و نهی ازمنکر پیچیده شود، دیانت مضمحل می شود و نبوّت تعطیل می گردد، و فترت عمومیت می یابد و گمراهی افشا می شود، و جهالت شایع می گردد، و احکام دین ضایع شده و آثار شریعت پروردگار عالمیان کهنه می شود. و بندگان هلاک و بلاد نابود می گردند.

و از این روست که تو می بینی و می شنوی که همانا در هر عصری، بعضی از أیید شدگان به اقامه ی آن بر می خیزند، بی آنکه در راه خداوند، ملامت ملامت کننده ای روی آنها اثر بگذارد. و از اقویای عالمان مکلف شده به علمشان و القای آن، ازسعادتمندان امیرانِ کوشنده در اجرا و امضای آن، که در اثرِ ترغیبِ مردان به ضربهای مختلف طاعت ها و خیرات، برکت های زمین و آسمانها  به رویشان گشوده می شود و در هر قرنی که عالم عمل کننده و سلطانِ عادلی نسبت به احیای آن قیام نکرد، فساد جان گرفت و بدی ها وسعت یافت و شهرها رو به عصیان گذاشتند و مردمان در راه تبعیت از شهوت ها  و هوی به راه افتادند و پرچم های هدایت و تقوی بر زمین افتاد.

از این روی که می بینی در عصر ما از آن رو که علم و عمل این قطب اعظم رو به اندراس نهاده و حقیقت و اسم آن به صورتِ کلی از میان رفته، و دینی که شریعت را در روی زمین حفظ کند نادر گشته، و مداهنه بر قلبها غالب آمده، همانا مردمان در بیابان گمراهی سرگردان شده، در دست لشکر شیاطین اسیر گشته اند، و از اسلام چیزی نمانده است، جز اسمش، و از شرع چیزی نمانده است جز رسمش! 

و به این جهت بوده که آیات و روایاتِ مشتمل بر ذمِّ شدید در خصوص ترک امر به معروف و نهی از منکر و مداهنه در خصوصِ آن دو وارد شده است. خداوندِ سبحان می فرماید:

« لَوْ لَا یَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَ الْأَحْبَرُ عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ أَکْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا کَانُوا یَصْنَعُونَ. » ( سوره مائده آیه 63 ) چرا ربّانیان آنان را از گرفتارِ گناه آلودشان و از حرام خوراگی هلاکت بارشان باز نمی دارند؟ به راستی چه بد آنچه می ساخته اند.

 و رسول اکرم (ص) فرمود:

قومی نبودند که معصیت کردند و در میانشان کسی بود که جلوگیری کند، پس چنین نکرد، جز اینکه ترس آن می رود که خداوند با عابی که از نزد می فرستد، فراشان می گیرد.

حضرت فرمود به درستی که خداوند متعال، مؤمن ضعیفی را که دین نداشته باشد، دشمن می دارد. پرسیدند: کیست مؤمنی که ایمان ندارد؟ فرمود کسی که از منکر نهی نمی کند.

در روایتی دیگر آمده است: آیا دهکده ای نابود می شود که داخلِ آن مردمانی صالح باشند؟ فرمود: آری! گفتند: به چه دلیل ای رسول خدا؟ فرمود: به دلیل سستی و سکوتشان در برابر معاصی خداوندی.

و فرمود: یا امر به معروف و نهی از منکر کنید یا بدانتان بر شما تسلط خواهد یافت، پس خوبانتان دعا خواهند کرد و دعاهایشان مستجاب نخواهد شد.

و فرمود: خداوند متعال هر آیینه خواهد پرسید: چه چیزی سبب شد که زمانی که گناه را دیدی، نهی ننمودی؟ و فرمود: خداوند خواصان را با گناه عامان عذاب نمی کند،تا منکر بین ظاهرشان آشکار شود، و خاصان قدرت انکارش را داشته باشند، ولی انکارش نکنند.

امیرامؤمنین(ع)- در یکی از خطبه های خود فرمود: این است و جز این نیست که پیش از شمایان هلاک شدند، از این رو که به مصیبت ها عمل کردند و ربایانِ آنها و نیاکانشان نهی شان نکردند، و زمانی که به آنها ادامه دادند و آنها نهی شان ننمودند، عقوبت های خداوندی برایشان نازل شد، پس امر به معروف و نهی از منکر کردند...

و فرمود: هر کس که انکار بد با قلب و دست و زبان را ترک کند، پس او مرده ای است در میان زندگان.

و فرمود: رسول اکرم(ص) امرمان کرد با اهلِ معصیت ها با چهره هایی گرفته و عبوس مواجه شویم.

و فرمود:اولین چیزی که با جهد به آن غلبه می کنید، دستتان است و سپس زبان تان و بعد قلبتان، پس هر کس که در قلبش کار خوب را نیک و کار بد را ناپسند نشمارد، منقلب می گردد و بلدش و پایینش می گردد.

حضرت امام باقر(ع) فرمود: 

خداوند به حضرت شعیب پیامبر اینگونه وحی کرد: به درستی که من از قوم تو،چهارصد هزار نفر را از بدان و شصت نفر از خوبان و نیکان عذاب خواهم نمود. شعیب گفت: بار خداوندا! آنها که از بدان عذاب خواهی نمود، مشرکانند، ولی خوبان و نیکان را چرا عذاب خواهی نمود؟پس خداوند به او وحی کرد:چرا که معصت کنندگان را تشویق می کنند و به مورد غضب و خشم من، خشم و غضب نمی کنند.

حضرت امام صادق(ع)فرمود:تقدس نمی یابد مردمانی که حق ضعیف شان از قویّ شان گرفته نشود، بدون لکنت زبان.

و فرمود: بدا به حالِ مردمانی که خداوند را به وسیله ی امر به معروف و نهی از منکر اطاعت ننمایند.

و فرمود: خداوند متعال دو فرشته را فرستاد،تا شهری را روی سرِ اهلشان خراب کنند. وقتی آنها به آنجا رسیدند، به مردی بر خوردند که خداوند را خوانده، مناجات و تضّرع می نمود. پس یکی از آن دو فرشته به آن دیگری گفت: آیا این دعا کننده را نمی بینی؟ گفت به تحقیق او را می بینم، ولی آنچه پروردگارم امر نموده، قطعی است. گفت هرگز، انجام نمی دهم، تا به نزد پروردگارم برگردم. پس به نزد خداوند تبارک و تعالی برگشت و گفت: بار پروردگارا! من به آن شهر منتهی شدم، پس فلان بنده ات را در آنجا یافتم که تر می خواند و به سوی تو تضرّع می نمود.

پس خداوند فرمود: انجام بده، آنچه که برایت امر کرده ام، که همانا آن مرد هرگز به خاطر من چهره در هم نکرده و غضب ننموده است.

حضرت خطاب به یکی از اصحاب خود فرمود:

حق است بر من که گناه شما را به خاطر خاطی شما مؤاخذه کنم، و چگونه حق نباشد، حال آنکه نسبت به مردی از خودتان که زشتی از او به شما می رسد، انکار روا نمی دارید، دوری نمی جویید و اذیّتش نمی کنید، تا آن را ترک کند.

و فرمود:هر آینه من به تأکید گناه نادانانتان را بر دانایانتان حمل می کنم، تا آنجا که گفت: چه چیز شما را مانع می شود که هرگاه مردی از شما کاری ناپسند و آنچه موجب به سببِ آن بر ما ایذاء داخل می شود، انجام می دهد، به نزد او رفته و سرزنشش کرده،برایش قولِ بلیف بگوئید؟ گفته شد: در آن هنگام از ما نپذیرند! فرمود: ترکشان کنید و از مجالست شان اجتناب کنید!

در یکی از روایت های نبوی آمده است: همان امّت من،هرگاه در امر به معروف و نهی از منکر سستی نمایند، پس به جنگ با خداوند اعلان دهند.

و اخباری در ممنوعیتِ حضور در مجلس های گناه در صورتِ نداشتنِ قدرت نهی از آن، وارد شده که اگر کسی در آنها حضور بیابد، لعنت برایش نازل می شود.از این رو، داخل شدن بر خانه های اهل ظلم و فاسق جواز ندارد، و همچنین است حضور در هر جایی که منکریس در آن واقع می شود، در حالی که او توتنِ منع و زجر ندارد، چرا که مشاهده ی منکر بدون ضرورت جایز نیست، و این عذر نیز شنیدنی نیست که: عاجزم. از این رو، گروهی از سلف(پیشینیان) عزلت اختیار کردند، از ترس مشاهده ی منکری در بازارها و مجامع و اعیاد، با وجود ناتوانی از تغییر.

سپس، زمانی که امر در مداهنه امر به معروف و نهی از منکر اینگونه باشد،پس دانسته می شود امر به معروف و نهی از منکر به چه منوال است. رسول اکرم(ص) فرمود:

چگونه خواهید بود،زمانی که زنانتان فاسد و جوانانتان فاسق گردند، و امر به معروف نکنید و نهی از منکر ننمائید؟ گفتند: یا رسول الله! آیا این می شود؟! فرمود: آری و بدتر وشرّ تر از این هم! چون خواهید بود زمانی که به منکر امر نموده و از معروف نهی کنید؟! گفتند: ای فرستانه ی خداوند! آیا این می شد؟! آری، و بدتر و شرّ تر از این هم. چون چون خواهید بود زمانی که معروف در نظرتان منکر و منکرد در نظرتان معروف باشد؟

در روایتی دیگر فرمود: و در آن هنگام، مردمان به فتنه ای گرفتار خواهند شد که بردبار در آن حیران خواهند ماند.

هر کس که در روایات و آثار تأمّل رواداشته، و از تواریخ و از سیرها و داستان های امت های پیشین قرن های گذذشته و عقوبت هائی که برایشان وارد شد،مطلع باشد، و تجربه و مشاهده ی عصرش از ابتلای مردمان به بعضی بلاهای آسمانی و زمینی را به آنها ضمیمه کند، از طاعون و وبا و قحطی و گرانی و کم شدن آبها و بارانها و سلطه ی ظالمان و اشرار و واقع شدن و غارت ها و حادث شدن صاعقه ها و زلزله ها و مانند آنها، مسبوق به ترک امر به معروف و نهی از منکر در میان مردمان است.

 

سعی در امر به معروف و نهی از منکر  

ضدّ کوتاهی و سستی در امرنمودن به معروف و نهی کردن از منکر، سعی در آن دو و اصرار بر آن است و آن، بزرگترین رسم و سنت دین و مهمّی است که خداوند پیامبران را بر جهت آن بر انگیخت، و پس از آنها، خلفا و اوصیایش را نصب کرد، و نائبانش، دارندگان نفس های قدسیّه از عالمان را به جایشان قرار داد، بلکه آن قطبی است  که آسیابِ همه ی ملل و ادیان بر محور آن می چرخد، و راهیابی اختلال در آن، به سقوط شان از دَوَران منجر می شود و از این روی، در ستایش و ترغیب برآن، آیات و رئایاتی وارد شده که شمارششان ممکن نیست و خداوند سبحان می فرماید:

« وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَیَإْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »(آل عمران-104 ) باید از شما امت و گروهی باشند که به سوی نیکی ها خوانده، به معروف ار کنند و از منکر باز دارند، و آنها هستند که رستگاران هستند.

و فرمود:

« کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ تُؤْمِنُونَ بِاللهِ... » (آل عمران- 110) شما بهترین امت هستید که در میانِ مردمان( و برای مردمان) خارج شده اید، به معروف امر می کنید و از منکر باز می دارید.

و فرمود:

« فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُکَّرُوا بِهِ أَنْجَیْنَا الَّذِینَ یَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذذِینَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِیسٍ بِمَا کَانُوا یَفْسُقُونَ » (الأعراف- 165) (و زمانی که فراموش کردند آنچه را که به آن متذکر شده و یادآوری گشته بودندکسانی را که از بدی نهی می کردند، نجات دادیم و کسانی را که ظلم می نمودند، در به عذابی بدتر از آنچه به سبب آن فسق می نمودند، گرفتیم.)

و فرمود:

« لاَ خََیْرَ فِی کَثِیرٍ مِنْ نَجْوَاهُمْ أِلاَّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاَحٍ بَیْنَ النَّسِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللهِ فَسَوْفَ نُؤْتِیهِ أَجْرٌا عَظِیمٌا »(النّساء- 114)

خیر و فایده ای نیست در بسیاری از نجوا و رازهایشان، مگر کسی که به صدقه یا نیکو اصلاح در میان مردمان امر کند، و هر کس که برای رسیدن به خوشنودی خداوند آن را انجام دهد، برایش اجری بزرگ خواهیم داد.

و فرمود:

« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلّهِ »(النساء- 135)

ای کسانی که ایمان آورده اید! بر پای دارنده ی قسط باشید و شهادت دهندگان برای خداوند.

و قیام به قسط عبارت است از: امر به معروف و نهی از منکر.

پیامبر اکرم(ص) نیز فرمود: اعمال نیک در نزدِ جهاد در راه خداوندی چیزی نیست مگر ریزش آب دهان در برابرِ دریایی عمیق و پهناور همه ی اعمال نیک و جهاد در راه خداوند، در برابرِ به امر به معروف و نهی از منکر نیست، مگر همان در برابر دریایی عمیق و پر پهنا.

و فرمود: بر شما باد بر دوری از نشستن در راه ها. گفتند: چاره ای نداریم، این است و جز این نیست که آن مجالس ماست که باهم گفتگو می کنیم. فرمود: پس زمانی که از چشم پوشی نمی کنید، پس حق راه را برایش بدهید! گفتند: حق راه چیست؟ فرمود: چشم پوشی، و بازداشتن خود از ایّت، و ردّسلام، و امر به معروف و نهی از منکر.

و فرمود: خداوند پیامبری را بر نیانگیخت، مگر اینکه یاران و حواریانی داشت، پس آن پیامبر در میانِ آنها مکث می کند، آن مقدار که خدا بخواهد و به کتاب خداوند و امر او عمل می کند، تا قبض روح شود و آن حواریان می مانند، تا به کتاب خداوند و امر و سنّت پیامبرشان عمل کنند و زمانی که منقرض شدند، پس از آنها کسانی می آیند که بر منبرها نشسته گفتارشان مروف است و عملشان منکر، پس هر گاه که چنین زمانی را درک کردید، نسبت به هر مؤمنی واجب است که با دست خود با آنها جهاد کند، و اگر نتوانست، با زبانشان و اگر نتوانست، با قلبش و اسلام غیر از این نیست.

امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود:

هرکس ببیند که در جامعه ستمی صورت می گیرد و به عمل زشتی خوانده می شود و او با قلبش آن را انکار کند، پس دینش سالم و خودش از گناه بر کنار است و هر کس با زبانش آن را منکر شود و زشت بشمارد، پاداش او بهتر از شخص گذشته است و هرکس با شمشیر انکارش کند تا مشیت سخن خداوندی بالاتر از همه چیز قرار بگیرد و کلمه ی (مشیت و سخن) ستمکاران در پست ترین درجات، این شخصی است که راه هدایت را پیش گرفته و بر طریق حق قائم است و یقین قلبش را منوّر ساخته است.(نهج البلاغه-قصار373)

و فرمود:

از مردم با ایمان کسی است که عمل زشت را با دست و زبان و قلبش منکر می شود و نا پسند می شمارد، این است تکمیل کننده ی خصلت های خیر. و کسی است که آنان را با زبان و قلبش منکر می شود و نا پسند می شمارد ولی اقدام عملی برای مقابله با منکر نمی کند. پس این شخص به دو خصلت از خصال خیر نایل گشته و یک خصلت را ضایع کرده است. و از آنان کسی است که عمل زشت با قلبش منکر می شود و ناپسند می شمارد، ولی با زبان و با دست کاری در مقابل عمل زشت انجام نمی دهد. چنین کسی شریف ترین خصلتها را از سه خصلت ضایع کرده و به یکی از آن خصلت های سه گانه توفیق یافته است و از آنان کسی است که عمل بد را نه به دست و نه به دل و نه به زبان زشت نشمارد و این است مرده در میان زنده ها.

و هیچ یک از جمیع اعمال نیکو و جهاد در راه خدا در مقابل امر به معذروف و نهی از منکر نیست مگر مانند یک دمیدن مخلوط با مختصری از آب دهان در برابر دریای موّاج. و قطعی است که امر به معروف و نهی از منکر، نه اجل یک انسان را نزدیک می کند و نه روزیِ یک انسان را کم می کنند و برتر از همه ی اینها کلمه ی عدل است که نزد پیشوای ستمکار بیان شود.(نهج البلاغه قصار374)

و در روایت جابر از امام باقر(ع) آمده که فرمود: همانا امر به معروف و نهی از منکر راه پیامبران است و شیوه ی صالحان و فریضه ی بزرگ به سبب آن فرائض بر پا داشته می شود و راهها امن می گردد و کسب ها حلال می گردد و مظالم رد و زمین آباد و در حق دشمنان انصاف و کارها استقامت می پذیرد. پس با قلبهایتان انکار کنید و زبانهایتان بگویید و به صورتهایشان بکوبید و در راه خداوند از ملامت کننده نترسید. پس اگر وعظ گرفته و به سوی حق باز گشتند. راهی برایشان نیست که این است و جز این نیست که راه نسبت به کسانی است که به مردمان ستم کرده . و در روی زمین بدون حق ستم می کنند آنهایندکسانی که برایشان عابی است دردناک.

« إِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَی الَّذِینَ یَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ یَبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الحَقِّ أُولَئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ  » (الشّوری- 42)

در اینجا، با بدن هایتان جهاد کنید، و با قلبهایتان بغض کنید، بی آنکه سلطه ای طلب کنید، و نه مال و نه پیروزی از راه ظلم، تا به امر خدا وفا کرده، و به طاعتش گردن ننهد.

 

(جامع السعادات- جلد دوم- علّامه ملّا مهدی نراقی-ترجمه:کریم فیضی ص-71)

«گردآورنده:عبدالحسین میهن پرست»




شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic