الهم عجــــــــــــل لـولیـک الفـــــــــــــــرج

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظر سنجی

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo
دعای فرج

دریافت کد لوگو

شهادت طلب | بیمه مرکزی
پزشکی | کرمان
پاپو | کبوتران زمینی
کد دعای فرج آقا امام زمان ( عج )

رهبرم سید علی

کد ذکر ایام هفته

قالب بلاگفا

اللهم عجل لولیک الفرج

سایت خدماتی بیست تولز


روزشمار فاطمیه

برای سلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زما(عج) صلوات

سایت خدماتی بیست تولز

پخش زنده حرم آیه قرآن



در این وبلاگ
در كل اینترنت
PageRank


 

تهاجم فرهنگی چیست و چگونه باید با آن مقابله کنیم؟

از فرهنگ و تعارف گوناگونی شده است تا جایی که عنوان می شود برای فرهنگ 250 تعریف وجود دارد اما آنچه در بارهٔ فرهنگ مسلم است این است که اصول و بنیان های هویت و شخصیت هر فرد، جامعه و ملتی را فرهنگ جامه و فرد می سازد و همین شاخصهٔ موجود در فرهنگ است که باعث شده است از آن به عنوان ابزاری برای پیشبرد افراد و گروه ها استفاده شود.

در این میان کشورهای استعمارگر که همواره به دنبال تسلط و تسخیر جهان هستند نیز این امر را در یافته اند، تا زمانی که مردم یک سر زمین با ارزشها و باورهای آنها هم سو نباشند حتی اگر تمام خاک یک سرزمین به تصرف خود در آورده باشند باز هم نمی توانند تسلط خود را برای همیشه بر آن سرزمین تثبیت کنند. نکتهٔ مقابل این قضیه را نیز مقام معظم رهبری(مدظله عالی) بیان می کنند: استقلال یک ملت جز با استقلال فرهنگی تأمین نمی گردد اگر یک ملت از لحاظ سیاسی تحت تأثیر قدرت های بزرگ نباشد و از لحاظ اقتصادی هم به خود کفایی کامل برسد اما فرهنگ و اخلاق و عقاید و باورهای دشمنان و بیگانگان در میان این ملت رواج داشته باشد و رشد کند این ملت نمی تواند ادعای استقلال کند.

از طرف دیگر در تهاجم نظامی نه تنها مهاجم متحمل هزینه های گزاف و سنگینی می شود بلکه در تهاجم نظامی تنها بخشی از مرزها و سرزمین های مجاور در تیررس دشمن قرار می گیرد اما در تهاجم فرهنگی نه تنها ثمرات و نتایج تهاجم بیشتر است و هزینه های آن نیز کمتر است بلکه سلاح های آن نیز تا عمق خانه ها پیش می رود و ذهن و قلب انسان را نشانه می گیرد.

نکتهٔ بسیار جالب تر در تهاجم فرهنگی این است که چون دشمن از راه غفلت و عدم آگاهی مهاجم وارد می شود به مرور زمان فردی که مورد حمله قرار گرفته است به جای اینکه به دفاع از خود در مقابل این تهاجم بپردازد به مرور زمان به سربازی برای مهاجم تبدیل می شود.

حالا کمی به خودمان نگاه کنیم و اعمال و رفتارهایمان را مورد بررسی و ارزیابی قرار دهیم متوجه می شویم ما نیز نا خواسته و از سر غفلت و عدم آگاهی در دام این تهاجمات گرفتار شده ایم. برای مثال همین باربی جان عزیز را در نظر بگیرید که امروزه تصاویر وی و دوستان ناقلایش از کوچک ترین چیزها مثل برچسب دفتر و کتابها بگیریم تا طرح برای پتوو رو تختی های بچه ها حضور فعال دارند. بر چسب ها و پتوهایی که نه اوباما و خانم هیلاری کلینتون به ما مستقیماً پیشنهاد داده اند یا برایمان فرستاده اند و نه اسرائیل با کلاهک های هسته ای اش به داخل خانه های ما پرتاب کرده اند بلکه زنجیره های نا مرئی از برنامه ریزی ها و عوامل دست اندر کاران آنها در نهایت عامل اصلی کننده کار من و شمای نوعی بوده ایم(مثل شیطان که فقط وسوسه می کند اما ما ایم که اجابت می کنبم) و در حالی که نمی دانیم معنا و مضمون این دختر خانم لاغر اندام چیست؟ دختر خانمی که در بلند مدت به الگو و ملکهٔ ذهنی برای بچه ها و فرزندان ما تبدیل می شوند و در واقع مایی که در رفتار هایمان ظاهر را بر باطن ترجیح داده ایم و ندانسته عمل کرده ایم این الگو سازی و تغییر ذائقه فرزندانمان شده ایم در حالی که به قول امام علی(ع) اگر ما در سنگرمان خوابیم دشمن بیدار است و از همین غفلتهای ماست که وارد می شود.

البته همین جا جا دارد که بگوییم تهاجم فرهنگی با تبادل فرهنگی فرق می کند تبادل فرهنگی؛ یعنی آن مجموعه مسائلی که به آنها نام فرهنگ داده می شود از ملتهای دیگر بیاموزد همیشه تاریخ هم بوده است.ملتها در رفت آمدهایشان، آداب زندگی را، خلقیات را، علم را، پوشیدن را، آداب معاشرت را، زبان را، معرفت را، و دین را از یک دیگر فرا گرفته اند. این مهمترین تبادلهای ملتها با هم بوده است حتی مهمتر از تبادل اقتصادی و کالا بسیار اتفاق افتاده که این تبادل فرهنگی به تغییر مذهب یک کشور انجامیده است. مثلاً در شرق آسیا، بیشترین چیزی که اسلام را به این کشورها، از جمله کشور اندونزی، به کشور مالزی و حتی به قسمتهای مهمی از شبه قاره برد، دعوت مبلغین نبود، بلکه رفت آمد آحاد ملت ایران بود. تجار و سیاحان ایرانی راه افتادند، رفتند، آمدند و در سایهٔ این رفت آمدهاست که شما می بینید بزرگترین ملت اسلامی در آسیاست؛ یعنی اندونزی؛ مسلمان شده اند- این اسلام را اول بار، نه مبلغین دینی برای آنها بردند نه شمشیر و جنگ؛؛ اسلام را همین رفت آمدها برد. خود ملت ما هم در طول زمان، خیلی چیزها از ملتهای دیگر آموخته است و این یک روند ضروری برای تروتازه ماندن معارف و حیات فرهنگی در سراسرعالم است.این تبادل فرهنگی است و خوب است.«منبع:نشریه حوزه و دانشگاه؛ شماره35» rasekhoon.net

گرد آورنده:«عبدالحسین میهن پرست»


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic