الهم عجــــــــــــل لـولیـک الفـــــــــــــــرج

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظر سنجی

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo
دعای فرج

دریافت کد لوگو

شهادت طلب | بیمه مرکزی
پزشکی | کرمان
پاپو | کبوتران زمینی
کد دعای فرج آقا امام زمان ( عج )

رهبرم سید علی

کد ذکر ایام هفته

قالب بلاگفا

اللهم عجل لولیک الفرج

سایت خدماتی بیست تولز


روزشمار فاطمیه

برای سلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زما(عج) صلوات

سایت خدماتی بیست تولز

پخش زنده حرم آیه قرآن



در این وبلاگ
در كل اینترنت
PageRank


1)اهداف و انگیزه های خالص الهی

عنصر و نیّت و انگیزه الهی در قیام امام حسین(ع) بسیار ممتاز است. آن حضرت فقط و فقط برای رضای خدا و احیای دین حق دست به قیام زد و هرگز هیچ عنصر دنیوی و جاه طلبانه در قیام او دخالت نداشت جای جای تاریخ کربلا گواه این مدّعاست. از این رو، امام(ع) در این نهضت همواره به وظیفهٔ الهی خویش می اندیشید و نتیجه را به خدا واگذار کرد. ای حقیقت بارها در کلمات، سیره و رفتار امام حسین(ع) جلوه گر شده است...

 

2)کشته شدن حجّت خدا توسّط مردمی به ظاهر مسلمان

ویژگی دیگر این حادثه آن است که در این ماجرا، نه فقط یک انسان مؤمن و حق طلب، بلکه امامی معصوم، پنجمین فرد از اصحاب کساء و فرزند فاطمه زهرا(س) دختر رسول خدا(ص) به دست مردمی که خود را از امّت پیامبر اسلام(ص) می دانستند به گونه ای درد ناک و بی سابقه به شهادت رسید.

کشتن امام حسین(ع) با آن همه عظمت معنوی و اصل و نسب خانوادگی، درر روز روشن و درر آن صحنه، کار ساده ای نبود که تاریخ بتواند آن را فراموش کند.

هر چند کشتن هر انسان مؤمن و هر نفس محترمی جرم بزرگی است ولی به یقین کشتن مردی که حجّت خدا بر روی زمین و امام عصر خویش است و برای مبارزه با ظلم و ستم به پا خاسته، آن هم به آن شیوه بسیار ناجوانمردانه، گناه سنگینی است که نمی توان از کنار آن به سادگی گذشت.

چه بسا سروده است محتشم کاشانی؛ آنجا که می سراید:

ترسم جزای قـاتـل او چون رقم زنند        

                               یک باره بر جریدهٔ رحمت قلم زنند

ترسم کزین گناه، شفیعان روز محشر

                              دارند شرم، کـز گنــه خـــلق دم زنند

اخبار و روایاتی که در بارهٔ تحولات آسمان و زمین و گریهٔ آسمانیان و فرشتگان پس از شهادت جانسوز آن حضرت در منابع شیعه و سنّی نقل شده است به این حقیقت گواهی می دهد.

درردآور تر آن است که مردمی که ادّعای مسلمانی داشتند و به ظاهر نماز می خواندند و قرآن تلاوت می کردند، تکبیر گویان به جنگ با جگر گوشهٔ پیغمبرشان بر خاستند و با بی رحمی تمام اسوهٔ تقوا و ایمان را شهید کرده و هریمش را مورد هتک و غارت قرار دادند.

 

3)یاران همراه امام(ع)

 

هر چند گروهی که همراه امام حسین(ع) در حادثهٔکربلا به شهادت رسیدند، جمعیّت اندکی بودند، ولی نگاهی گرا به زندگانی آنان و کلمات و رفتارهایی که از آن گروه به یادگار مانده است، نشان می دهد که افرادی مؤمن، وفادار، فداکار و پاکباخته بوده اند. گواه روشن این حقیقت، سخن امام(ع) در شب عاشورا در وصف یاران خویش است که فرمود:

«فَإِنِّی لٰا أَعْلَمُ أَصْحاباً أَوْلَیٰ وَ لٰا خَیْراً مِنْ أَصْحٰابِی، وَلَا أَهْلَ بَیْتٍ أَبَرَّ وَ لَا أَوْصَلَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِی؛»من یارانی بهتر از اصحاب خود سراغ ندارم و اهل بیتی نیکوکارتر و به وظیفه خویشاوندی پای بندتر از اهل بیتم نمی شناسم...

 

4)ذلّت ناپذیری عاشوراییان

امام حسین(ع) و یاران همراه او در اوصاف گوناگونی ممتاز بودند، ولی یکی از عالی ترین خصیصه هایی که در آنان وجود داشت، ذلّت ناپذیری و نستوهی آنان بود. دشمن هر چه تلاش کرد که آنان را به تسلیم وادار کند و یا حتّی سخنی از آنان در تأیید خلافت یزید بشنود، موفق نشد. حسرت شنیدن یک کلمهٔ حاکی از پشیمانی یا ضعف را بر دل دشمنن باقی گذاشتند!

شعار«هَیْهٰاتَ مِنَّا الذَّلَّةَ» و همچنین کلام ماندگار«وَاللهِ لَا اُعْطِیکُم بِیَدِی إِعْطٰاءَ الذَّلِیلِ، وَلَا أَفِرُّ فَرارَ الْعَبیدِ»به خدا سوگند نه به شما دست ذلّت می دهم و نه همچون بردگان فرار خواهم کرد ... برای همیشه بر تارک تاریخ می درخشید!

ابن ابی الحدید معتزلی در کتاب خود به مناسبت شرح خطبهٔ51 نهج البلاغه بحثی را با عنوان «أُبٰاةُ الضَّیْمِ وَ اَخْبٰارُهُمْ» (سرگذشت ستم ناپذیران) مطرح می کند و جمعی از ستم ناپذیران را در تاریخ اسلام نام می برد. وی در ابتدای این بحث می نویسد:

«سَیَّدُ أَهْلِ الْإبٰاءِ الَّذی عَلَّمَ النّٰاسَ الْحَمِیَّةَ وَ الْمَوْتَ تَحْتَ ظِلٰالِ السُّیُوفِ، إِخْتِیاراً لَهُ عَلَی الدَّنِیَّةِ، أَبُوعَبْدِاللهِ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ إَبِی طٰالِبٍ عَلَیْهِمَا السَّلٰامُ، عُرِضَ عَلَیْهِ الْأمٰانُ وَاَصْحٰابُهُ فَأَنِفَ مِنَ الذُّلِّ،بزرگ و پیشوای ستم ناپذیران جهان که درس غیرت و برگزیدن مرگ در سایهٔ شمشیرها را بر ذلّت و خواری به مردم جهان داد، حسین بن علی(ع) بود. بر او و یارانش امان عرضه کردند، ولی آنان تن به ذلّت ندادند».

نه تنها امام حسین(ع) بلکه تمام یارانی که با او در عاشورای 61 هجری کشته شدند، در اوجی از عزّت نفس و نستوهی شربت شهادت را نوشیدند. ردّ امان نامه «شمر» توسط حضرت ابوالفضل العباس(ع) نمونه ای از این حقیقت است.

دشمن بدنهای آنان را مثله و قطعه قطعه کرد، ولی نتوانست از عزّت و سربلندی و عظمت روحی آنان چیزی بکاهد. آن شاعر عرب چه زیبا این حقیقت را ترسیم کرده است:

قَدْ غَیَّرَ الَطَّعْنُ مِنْهُمْ کُلَّ جٰارِحَةٍ              إِلَّا الْمَکٰارِمَ أَمْنٍ مِنَ الْغِیَرِ

«ضربه های نیزه و شمشیر تمام بدن آنان را دگرگون ساخت، ولی عظمت و روحی آنان را هرگز دستخوش تغییر نکرد».

 

5)مظلومیّت در ابعاد مختلف

مظلومیّت امام حسین(ع) و یارانش در یک بُعد نبوده است، بلکه ابعاد گوناگونی از مظلومیّت در حادثه کربلا دیده می شود: دعوت کردن امام و بیی وفایی نسبت به آن حضرت، کشتن مهمان، بستن آب به روی آن حضرت و یاران و زنان و کودکان اهل بیت او، جنگ نابرابر سی هزارنیروی مجهّزدر برابر 72 تن، کشتن کودک شیر خوار، حمله به کودکان و زنان، آتش زدن خیمه ها، تاختن اسب بر پیکر شهدا، سرها را بالی نیزه بردن، جلو گیری از دفن پیکر شهدان، اسارت زنان و کودکان آل پیغمبر(ص) و گرداندن آنها در شهرهای مختلف و جهات دیگر مظلومیّت، همه از ویژگی های این حادثه است که آن را از حوادث مشابه دیگر جدا می سازد.

ابعاد مظلومیّت اهل بیت(ع) در آن روز چنان بود که گاه دشمن بی رحم نیز می گریست، از جمله در آنجا که زینب کبری(س) خطاب به «عمربن سعد» فرمود:

«یٰا عُمَرَبْنَ سَعْدٍ! اَیُقْتَلُ اَبُوعَبْدِاللهِ وَ اَنْتَ تَنْظُرُ إِلَیْهِ؛ای عمرسعد! ابو عبدالله را می کشند و تو نظاره می کنی؟!»

در آن حال، اشک عمرسعد سرازیر شد و بر چهرهٔ زشت و نا پاک او فرو غلتید به گونه ای که از شرم، صورت از زینب(س) برگرداند.

به گفتهٔ موسیو ماربین آلمانی:«مصائبی که حسین(ع) در راه احیای دین جدش بر خود وارد ساخت، بر شهیدان پیش از او برتری اش داد و بر هیچ یک از گذشتگان چنین مصائبی وارد نشده است... در تاریخ دنیا، هجوم این گونه مصائب مخصوص حسین(ع) است».

6

6)قدرت تأثیر گذاری

از دیگر امتیازات این حماسهٔ بزرگ، قدرت تذثیر گذاری آن در افکار عمومی مسلمانان، بلکه آزاد مردان جهان در طول تاریخ است.

به جرأت می توان گفت که این بُعد از قیام عاشورا در طول تاریخ بی نظیر است. یعنی نمی توان قیام و نهضتی را در عالم پیدا کرد که تا این اندازه الگو و اسوهٔ آزادمردان و سبب حرکت و جوشش مبارزان در برابر ظاللمان و سنمگران، آن هم از زمان وقوع حادثه تا عصر حاضر باشد.

 

دشمنت کشت، ولی نور تو خاموش نگشت

                                آری آن جلوه که فانی نشودد، نور خداست

 

(عاشورا: ریشه ها ـ انگیزه ها ـ رویدادها ـ و پیامدها زیر نظر آیت الله مکارم شیرازی مدّظلّه ـ نویسندگان«سعید داودی و مهدی رستم نژاد ـ ص29 الی 36 ) 

«گرد آورنده : عبدالحسین میهن پرست»                             التماس دعا

 

 

جلوه گاه حق 

تا ابد جلوه گَه حقّ و حقیقت سر توست

                                 معنی مکتب تفویض علی اکبر تـوست

ای حسینی که تـویی مــظهر آیات خدا

                                این صفت از پدروجدّ تو درجوهرتوست 

درس مردانگی عبّاس به عالم آموخت

                                 زآن که شد مست ازآن باده که درساغرتوست

طفل شش ماهه تبسم نکند، پس چه کند؟

                                 آنکه بر مرگ زند خنده علی اصغر توست

ای که در کرببلا بی کس و یاور گشتی

                                 چشم بگشا و ببین خلق جهان یاور توست

(بأبی أَ نتَ وَ أُمّیِ) که تویی مکتب عشق

                                 عشق را مظهر و آثار علی اصغر توست

ای حسینی که به هرکوی عزای به پاست                                                                                                                                  عاشقان را نظری در دَمِ جان پرور توست

خواست«مهران»بزند بوسه سرا پای تو را

                                دید هـرجا اثـــــــــر تیر زپا تا سـر توست         

                               

                                                           «احمد مهران»

این اشعار از کتاب اشک شفق گرفته شده است.

(عاشورا ـ نویسندگان: «سعید داودی و مهدی رستم نژاد ـ ص 697 )

 

«گرد آورنده: عبدالحسین میهن پرست»                    التماس دعا

 




شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic